ζευγάρια που σιχαίνομαι – δέκα χρόνια μαζί και πάνω

Προσοχή μεγάλη σ’αυτήν την κατηγορία και δεν μιλάμε για τους ανθρώπους που έχουν απλώς μια σταθερή σχέση αλλά γι’αυτούς που πραγματικά χρειάζονται ένα έτερο ήμισυ αφού αυτοί από μόνοι τους είναι μισοί. Αυτό το ζευγάρι είναι το κάτι άλλο. Είναι μαζί από την εφηβεία και ενώ οι φίλοι τους φτάνοντας στη δεκαετία των 30 μετράνε 4-5 σχέσεις από τρεις μήνες μέχρι άντε τρία χρόνια αυτοί σβήνουν 15 κεράκια και καταλαβαίνεις φυσικά τι αντιπροσωπεύει το ένα κεράκι, 365 ημέρες, δηλαδή πέντε χιλιάδες τετρακόσιες εβδομήντα πέντε ημέρες!

Έχουν μεγαλώσει μαζί και ξέρουν τόσο καλά ο ένας τον άλλο που είναι ανατριχιαστικό. Κοιτάζεται ο ένας στον καθρέφτη κι αντί να δει τη φάτσα του βλέπει το άλλο του μισό. Εν τω μεταξύ καθώς περνούν τα χρόνια πολλοί από αυτούς αρχίζουν να μοιάζουν και φυσιογνωμικά βλέπε Δάφνη και Σημίτης. Αν δεν τους ξέρεις τους περνάς για αδέλφια και το χειρότερο είναι πως και αυτοί τις περισσότερες φορές έτσι αισθάνονται.

Μην αναφερθώ στο ζήτημα της γκαρνταρόμπας όπου εκεί συναντάς αθλητικά παπούτσια, φανελάκια, φόρμες και πουκάμισα ίδια απλώς σε διαφορετικά μεγέθη. Είναι το τέλειο ζευγάρι για τηλεπαιχνίδια του τύπου πόσο καλά ξέρει ο ένας τον άλλο. Πως το πίνει το νερό κρύο ή ζεστό, θέλει φέτα με τα φασολάκια, τι τους είπε ο τροχονόμος πριν 8 χρόνια όταν τους σταμάτησε σε ένα φανάρι και ποιο φανάρι ήταν αυτό κι άλλα τέτοια χαριτωμένα που φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Λένε τα ίδια αστεία ψηφίζουν το ίδιο κόμμα και υποστηρίζουν την ίδια ομάδα. Και έλα πες μου τώρα εσύ πια αγωνία σου να συμμεριστούν αυτοί οι άνθρωποι όταν τους πεις ότι δεν βρίσκεις έναν άνθρωπο όχι για να περάσεις δέκα και πάνω χρόνια μαζί του αλλά να πιεις ένα ποτό και να μη γυρίσεις κουρέλι στο σπίτι!!!

Ακόμη και αν δεν το κάνουν εσκεμμένα υποτιμούν αυτούς που δεν βιώνουν τη δική τους κατάσταση και μέσα από τη δεδομένη ασφάλεια που έχουν εκείνοι κρίνουν φίλους και γνωστούς για την άστατη ζωή τους! Τι να πεις τώρα όταν τους συναντάς; Ότι αισθάνεσαι σαν το φυτό εσωτερικού χώρου που έχουν στο σαλόνι τους; Και τουλάχιστον εκείνο το ποτίζουν που και που, εσένα δεν σε λυπούνται που ακόμα κι αν ο ένας από τους δύο λείπει σε κάποια συνάντηση εσύ βλέπεις τη σκιά του παντού;

Κι αν εσύ σαν φίλος πλήττεις μαζί τους για σκέψου μια φορά και τους δύσμοιρους γονείς που μεγάλωσαν το παιδί τους πιστεύοντας πως είναι ξεχωριστό και μοναδικό ενώ τελικά ανακαλύπτουν πως τσάμπα οι κόποι τσάμπα κι οι θυσίες. Το παιδί τους είναι ίδιο με κάποιο άλλο!

Τέλος πρέπει να εξετάσουμε και την πιθανότητα του χωρισμού που πάντα υπάρχει. Αν πετύχεις το 5 τοις εκατό των πιθανοτήτων να ξεπεράσει ο ένας τον άλλο σε δέκα ημέρες λες και ήταν ανεμοβλογιά που πάει πέρασε έχει καλώς, αν πετύχεις όμως το ενενήντα πέντε τοις εκατό την έβαψες. Γιατί όπως καταλαβαίνεις όταν χωρίζεις από τον εραστή σου το ξεπερνάς τον αδελφό σου όμως είναι εύκολο να μην τον ξαναδείς;